Anatomia Setlisty: Od Globalnych Hymnów po Warszawskie Akcenty

Anatomia Setlisty: Od Globalnych Hymnów po Warszawskie Akcenty

Trwający blisko dwie godziny i czterdzieści minut koncert był precyzyjnie skonstruowanym spektaklem, podzielonym na osiem aktów. Taka struktura, przypominająca sztafetę, w której artyści naprzemiennie przejmowali scenę, była innowacyjna, ale i ryzykowna. Z jednej strony utrzymywała dynamikę i nieprzewidywalność, z drugiej – mogła powodować wrażenie fragmentacji, uniemożliwiając pełne zanurzenie się w jednym nastroju.  

Szczególnie interesującym elementem setlisty, który wywołał dyskusje wśród fanów w Warszawie, było wykonanie przez SZA coveru utworu Drake’a „Rich Baby Daddy”. W kontekście wszechobecnych diss tracków Lamara wymierzonych w kanadyjskiego rapera, ten wybór mógł wydawać się sprzeczny. Jednak w szerszej perspektywie był to subtelny, ale mocny manifest artystycznej niezależności. SZA, jako równorzędna gwiazda trasy, a nie gość na koncercie Kendricka, przypomniała, że jej kariera i hity istnieją poza jego konfliktem. Był to świadomy ruch, który komplikował prostą narrację o „beef tour” i podkreślał, że na scenie spotkało się dwoje niezależnych gigantów.